33 To Follow: Van Cannes-vonk naar Chief Client, het parcours van Innie Tran (Mutant)

33 To Follow zet jong Belgisch mediatalent in de kijker. Voor deze eerste editie selecteerde CommPass, in samenwerking met MM, PUB en MediaSpecs, 33 beloftevolle professionals op basis van nominaties uit de sector. De jury benadrukt dat er geen rangschikking is: wie genomineerd werd, heeft al bewezen op te vallen.

The Media Leader sprak met Innie Tran over haar parcours van communicatiestudent tot Chief Client en bestuurslid bij Mutant. Met een sterke focus op relevantie en cultuur bouwt ze mee aan een bureau dat niet alleen merken laat groeien, maar ook sterk gelooft in de maatschappelijke kracht van communicatie.

Kan je ons kort meenemen door je loopbaan tot nu toe? En wat doe je vandaag precies?

Ik ben gestart als communicatiestudent, eigenlijk heel breed communicatiemanagement, omdat ik eerlijk gezegd nog niet goed wist wat ik precies wilde doen. Tijdens mijn opleiding was er een viewing van Cannes Lions-cases in een cinemazaal, Ik heb gelachen, gehuild en echt moeten nadenken. Die cases lieten me zien dat advertising veel meer is dan een video of radiospot, wat ik vroeger altijd dacht. Het kan zoveel verschillende vormen aannemen, over kanalen en contexten heen, en echt iets in beweging zetten. Die veelzijdigheid en impact maakten voor mij heel duidelijk: dit is de wereld waarin ik wil werken.

Daarna heb ik een postgraduaat in advertising aan de Belgian Advertising School gedaan, dat je echt klaarstoomt voor de reclamewereld. Tijdens die opleiding heb ik stage gedaan bij LDV United, en daar ben ik ook gestart als account manager. Ik twijfelde eerst tussen strategie en accountmanagement, maar besefte al snel dat een sterke accountrol ook strategisch is. Ik haal energie uit organiseren, structureren en tegelijk mee nadenken over richting en keuzes.

Na vier jaar bij LDV kreeg ik een kans bij Mutant, toen nog een heel klein bureau, en ik dacht: oké, ik ga die kans wagen. Ik wilde mee kunnen bouwen, structuren opzetten, richting bepalen en mijn eigen pad uitstippelen. Intussen zijn we uitgegroeid tot een bureau van zestig mensen, met hubs in Amsterdam en Antwerpen. 

Vandaag ben ik Chief Client en maak ik deel uit van het bestuur. Ik stuur het volledige clientteam aan, denk mee over alle merken in onze portefeuille en zorg er samen met het team voor dat onze klanten hun doelstellingen halen, met oog voor kwaliteit en de commerciële gezondheid van het bureau.

Wanneer wist je dat je in de marcom-sector wilde werken?

Dat moment tijdens die Cannes Lions-viewing was doorslaggevend. Ik zag hoe advertising niet alleen draait om verkopen, maar ook om verhalen vertellen, cultuur mee vormgeven en bewustzijn creëren. Het raakte me hoe communicatie impact kan hebben op mensen en op de maatschappij.  

Stel dat je één regel in de sector zou kunnen veranderen, welke zou dat dan zijn? 

Als ik één regel in onze sector zou mogen veranderen, dan is het de manier waarop we met pitches omgaan. Ze zijn vaak erg intensief en grondig, en vragen veel tijd en energie van alle betrokken partijen.

Ik ben niet tegen pitchen, maar ik geloof wel dat we het duurzamer kunnen aanpakken. Chemistry meetings, gesprekken over visie en referentiewerk geven vaak een eerlijker beeld van hoe een samenwerking echt zal verlopen dan uitgewerkt werk voor een merk dat je nog niet kent.

Daarnaast denk ik dat sterke partnerships groeien door ze regelmatig te evalueren, in plaats van om de paar jaar volledig te herstarten. Zo kan je samen blijven bijsturen, verdiepen en het beste uit de samenwerking halen, zonder telkens opnieuw door een zwaar pitchtraject te moeten.

Hoe kijk je naar de rol van lokale media tegenover de grote wereldwijde platformen?

Dat is een moeilijke kwestie. Voor mij gaat het vooral over relevant versus irrelevant. Sommige globale merken winnen lokaal juist omdat ze de lokale cultuur begrijpen. Globaal bereik is niet altijd relevant bereik. Media en communicatie werken pas echt als ze verder gaan dan dashboards en spreadsheets. 

Er spelen zoveel factoren mee dat je niet kan zeggen: wat is nu het beste? Het is echt een case-by-caseverhaal. Afhankelijk van de situatie van het merk, de doelgroep, de context. Er bestaat geen “one size fits all”-antwoord. 

Denk je dat onze industrie ook een maatschappelijke rol kan spelen, naast de economische impact?